ऑलिम्पिकचा संपूर्ण इतिहास: प्राचीन ग्रीस ते आधुनिक महाकुंभापर्यंतचा ३००० वर्षांचा चित्तथरारक प्रवास!

प्रास्ताविक: खेळांचे महाकुंभ आणि मानवी जिद्द

जगातील सर्वात मोठा क्रीडा सोहळा म्हणजे ऑलिम्पिक. जेव्हा आपण ऑलिम्पिकचा विचार करतो, तेव्हा आपल्या डोळ्यासमोर पाच रंगीत रिंग्स आणि जगभरातील उत्कृष्ट खेळाडू येतात. कारण की, ऑलिम्पिक हे केवळ खेळांचे प्रदर्शन नाही, तर ते मानवी अखंडतेचे प्रतीक आहे.

​तथापि, या खेळांच्या भव्यतेमागे हजारो वर्षांचा इतिहास दडलेला आहे. प्राचीन ग्रीसच्या धुळीने माखलेल्या मैदानांपासून ते आजच्या अत्याधुनिक स्टेडियम्सपर्यंत हा प्रवास थक्क करणारा आहे. परिणामी, ऑलिम्पिकचा इतिहास जाणून घेतल्याशिवाय आपण या खेळांचे महत्त्व पूर्णपणे समजू शकत नाही.

​दुसरीकडे, ऑलिम्पिकने जगाला अनेकदा युद्धकाळातही एकत्र आणले आहे. त्याचप्रमाणे, या खेळांनी अनेक महानायकांना जन्म दिला आहे. अखेर, ऑलिम्पिकचा हा प्रवास कसा सुरू झाला आणि त्यामध्ये काळाप्रमाणे कोणते क्रांतिकारी बदल झाले, याचे ‘मायक्रो’ स्तरावर विश्लेषण करणे रंजक ठरेल.

१. प्राचीन ऑलिम्पिक: खेळांची दैवी सुरुवात

​ऑलिम्पिकचा सर्वात जुना इतिहास इसवी सन पूर्व ७७६ मध्ये आढळतो. प्राचीन ग्रीसमध्ये हे खेळ आयोजित केले जात असत. कारण की, हे खेळ ग्रीक देवतांचा राजा ‘झ्यूस’ याच्या सन्मानार्थ खेळले जात होते.

​सुरुवातीला ऑलिम्पिक हे केवळ एका दिवसाचे धार्मिक उत्सवासारखे होते. परिणामी, त्याकाळी खेळ केवळ एकाच प्रकारचा होता, तो म्हणजे धावणे (Stadion race). तथापि, काळाप्रमाणे त्यात कुस्ती, रथ शर्यत आणि थाळीफेक यांसारख्या खेळांचा समावेश झाला.

​प्राचीन ऑलिम्पिकमध्ये केवळ पुरुषच सहभागी होऊ शकत होते. त्याचप्रमाणे, महिलांना प्रेक्षक म्हणूनही प्रवेश निषिद्ध होता. कारण की, त्याकाळी खेळ हा केवळ योद्धांच्या कौशल्याची परीक्षा मानला जात असे. अखेर, इसवी सन ३९३ मध्ये रोमन सम्राट थिओडोसिअस प्रथम याने हे खेळ ‘पॅगन’ उत्सव मानून बंद केले.

२. ऑलिम्पिक तह (Olympic Truce): युद्धापेक्षा खेळ मोठा

​प्राचीन काळात ग्रीसमध्ये लहान लहान राज्यांमध्ये सतत युद्धे होत असत. तथापि, जेव्हा ऑलिम्पिकची वेळ यायची, तेव्हा एक विशेष ‘तह’ (Ekecheiria) पाळला जायचा. कारण की, खेळाडूंना आणि प्रेक्षकांना ऑलिंपियापर्यंत सुरक्षितपणे पोहोचता यावे, हा त्यामागचा उद्देश होता.

​परिणामी, ऑलिम्पिकच्या काळात सर्व युद्धे थांबवली जात असत. यालाच ‘ऑलिम्पिक ट्रूस’ असे म्हटले जायचे. म्हणूनच, प्राचीन काळापासूनच ऑलिम्पिक हे शांततेचे माध्यम बनले होते. दुसरीकडे, जर एखाद्या राज्याने हा तह मोडला, तर त्यांच्यावर कडक कारवाई केली जायची.

​अखेर, मानवी इतिहासातील ही एक अभूतपूर्व गोष्ट होती की, केवळ खेळांसाठी रणांगणावरील तलवारी म्यान केल्या जात होत्या. आजही आधुनिक ऑलिम्पिकमध्ये हीच शांततेची भावना जपण्याचा प्रयत्न केला जातो. तथापि, आधुनिक काळात दोन महायुद्धांमुळे काही ऑलिम्पिक स्पर्धा रद्द कराव्या लागल्या होत्या.

३. आधुनिक ऑलिम्पिकचा पुनर्जन्म: पियरे डी कुबर्तिन यांचे स्वप्न

​जवळपास १५०० वर्षे बंद राहिलेले ऑलिम्पिक पुन्हा सुरू करण्याचे श्रेय फ्रेंच शिक्षणतज्ज्ञ पियरे डी कुबर्तिन (Pierre de Coubertin) यांना जाते. १८९४ मध्ये त्यांनी आंतरराष्ट्रीय ऑलिम्पिक समितीची (IOC) स्थापना केली. कारण की, त्यांना खेळाच्या माध्यमातून जगाला एकत्र आणायचे होते.

​परिणामी, १८९६ मध्ये ग्रीसची राजधानी अथेन्स येथे पहिले आधुनिक ऑलिम्पिक पार पडले. या स्पर्धेत १४ देशांतील २४१ खेळाडूंनी भाग घेतला होता. तथापि, आजच्या तुलनेत हा आकडा लहान होता. तरीही, याने एका नवीन युगाची सुरुवात केली.

​त्याचप्रमाणे, आधुनिक ऑलिम्पिकमध्ये ‘ऑलिम्पिक मोटो’ निश्चित करण्यात आला. ‘Citius, Altius, Fortius’ याचा अर्थ ‘वेगवान, उच्च आणि सामर्थ्यवान’ असा होतो. अखेर, पियरे डी कुबर्तिन यांच्या दूरदृष्टीमुळे आज जगभरातील खेळाडू एकाच मंचावर आपली प्रतिभा दाखवू शकत आहेत.

४. ऑलिम्पिक रिंग्स आणि प्रतीकवाद: पाच खंडांची एकता

​ऑलिम्पिकचा सर्वात मोठा ओळखीचा भाग म्हणजे त्या पाच रंगीत रिंग्स. या रिंग्सची रचना १९१३ मध्ये पियरे डी कुबर्तिन यांनीच केली होती. कारण की, त्यांना जगातील पाच खंडांची एकता दर्शवायची होती.

​यामध्ये निळा, पिवळा, काळा, हिरवा आणि लाल असे पाच रंग पांढऱ्या पार्श्वभूमीवर आहेत. परिणामी, जगातील प्रत्येक देशाच्या राष्ट्रध्वजात या पाचपैकी किमान एक रंग असतोच. म्हणूनच, हे जागतिक एकात्मतेचे सर्वात मोठे प्रतीक बनले आहे.

• ​निळा: युरोप खंड.
• ​काळा: आफ्रिका खंड.
• ​लाल: अमेरिका खंड (उत्तर आणि दक्षिण).
• ​पिवळा: आशिया खंड.
• ​हिरवा: ओशिनिया (ऑस्ट्रेलिया आणि आसपासची बेटे).

तथापि, अनेकदा या रिंग्स केवळ खेळाशी संबंधित मानल्या जातात. पण त्यामागील अर्थ ‘जग एकत्र आहे’ असा होतो. अखेर, या पाच रिंग्सचा एकमेकांत असलेला गुंता ही मैत्री आणि शांततेची साखळी दर्शवते.

५. ऑलिम्पिक खेळांचे वैविध्य: उन्हाळी आणि हिवाळी स्पर्धा

​आधुनिक ऑलिम्पिकमध्ये काळानुसार अनेक बदल झाले आहेत. सुरुवातीला केवळ उन्हाळी ऑलिम्पिक (Summer Olympics) आयोजित केले जात असे. परंतु, बर्फावरील खेळांची वाढती लोकप्रियता लक्षात घेऊन १९२४ मध्ये फ्रान्समध्ये पहिल्यांदा हिवाळी ऑलिम्पिक (Winter Olympics) सुरू झाले.

​उन्हाळी ऑलिम्पिक:

यामध्ये धावणे, पोहणे, जिम्नॅस्टिक्स आणि फुटबॉल यांसारख्या खेळांचा समावेश असतो. कारण की, हे खेळ जगभरात सर्वात जास्त खेळले जातात. परिणामी, उन्हाळी ऑलिम्पिकला प्रेक्षकांची सर्वाधिक पसंती मिळते.

​हिवाळी ऑलिम्पिक:

हे खेळ प्रामुख्याने बर्फाळ प्रदेशात खेळले जातात. यामध्ये फिगर स्केटिंग, आईस हॉकी आणि स्कीइंग यांसारख्या रोमांचक खेळांचा समावेश असतो. तथापि, भारतासारख्या उष्णकटिबंधीय देशांसाठी हे खेळ अजूनही थोडे अपरिचित आहेत. अखेर, हे दोन्ही प्रकार दर चार वर्षांच्या अंतराने (एकमेकांपासून दोन वर्षांच्या फरकाने) आयोजित केले जातात.

६. ऑलिम्पिकमधील भारताचा गौरवशाली इतिहास

​भारताचा ऑलिम्पिकमधील प्रवास १९०० मध्ये नॉर्मन प्रिचर्ड यांच्यापासून सुरू झाला. त्यांनी भारतासाठी दोन रौप्य पदके जिंकली होती. तथापि, भारताच्या सुवर्णयुगाची खरी सुरुवात झाली ती १९२८ च्या ॲमस्टरडॅम ऑलिम्पिकमध्ये.

​हॉकीचे सुवर्णयुग:

भारतीय पुरुष हॉकी संघाने १९२८ ते १९५६ या काळात सलग सहा सुवर्ण पदके जिंकून जगात दबदबा निर्माण केला. कारण की, मेजर ध्यानचंद यांच्यासारख्या जादूगाराने भारताच्या हॉकीला एका वेगळ्या उंचीवर नेऊन ठेवले होते. परिणामी, भारताला हॉकीचा जागतिक सम्राट मानले जाऊ लागले.

​वैयक्तिक कामगिरी:

१९५२ मध्ये के. डी. जाधव यांनी कुस्तीत भारताला पहिले वैयक्तिक कांस्य पदक मिळवून दिले. त्यानंतर प्रदीर्घ काळानंतर १९९६ मध्ये लिअँडर पेसने टेनिसमध्ये पदक जिंकले. दुसरीकडे, अभिनव बिंद्राने २००८ मध्ये नेमबाजीत भारताला पहिले वैयक्तिक सुवर्ण पदक मिळवून दिले. अखेर, नीरज चोप्राने २०२१ मध्ये भालाफेकीत सुवर्ण जिंकून आधुनिक भारताचा नवा इतिहास लिहिला.

७. ऑलिम्पिक ज्योत आणि मशाल दौड

​ऑलिम्पिकमधील सर्वात पवित्र प्रतीक म्हणजे ‘ऑलिम्पिक ज्योत’. ही परंपरा प्राचीन ग्रीसमध्ये सुरू झाली होती आणि १९२८ च्या आधुनिक ऑलिम्पिकमध्ये तिचे पुनरुज्जीवन करण्यात आले.

​ज्योत प्रज्वलित करण्याची पद्धत:

ही ज्योत आजही ग्रीसमध्ये आरशाचा वापर करून सूर्याच्या किरणांनी प्रज्वलित केली जाते. कारण की, ती शुद्धतेचे प्रतीक मानली जाते. परिणामी, ही ज्योत विझू नये म्हणून विशेष काळजी घेतली जाते.

​तथापि, ही ज्योत यजमान शहरापर्यंत पोहोचवण्यासाठी ‘मशाल दौड’ (Torch Relay) आयोजित केली जाते. यामध्ये हजारो धावपटू सहभागी होतात. त्याचप्रमाणे, ही मशाल विविध देशांतून आणि खडतर प्रवासातून मार्गक्रमण करते. अखेर, उद्घाटन समारंभात ही ज्योत मुख्य स्टेडियममध्ये प्रज्वलित केली जाते, ज्यामुळे स्पर्धेची अधिकृत सुरुवात होते.

८. पॅरालिम्पिक: असीम जिद्दीचा सत्कार

​ऑलिम्पिकमध्ये केवळ धडधाकट खेळाडूच नाही, तर दिव्यांग खेळाडूंनाही आपली प्रतिभा दाखवण्याची संधी दिली जाते. याला ‘पॅरालिम्पिक’ (Paralympics) असे म्हटले जाते. याची सुरुवात १९६० मध्ये रोममध्ये झाली.

​परिणामी, शारीरिक आव्हानांवर मात करून हे खेळाडू जे यश मिळवतात, ते संपूर्ण जगासाठी प्रेरणादायी असते. कारण की, त्यांची जिद्द ही कोणत्याही सुवर्ण पदकापेक्षा मोठी असते. भारताने अलीकडच्या काही वर्षांत पॅरालिम्पिकमध्ये ऐतिहासिक कामगिरी केली आहे.

​तथापि, पॅरालिम्पिकसाठी नियम आणि श्रेणी थोड्या वेगळ्या असतात. म्हणूनच, प्रत्येक खेळाडूच्या अपंगत्वाचा विचार करून त्यांना योग्य गटात ठेवले जाते. अखेर, पॅरालिम्पिक हे सिद्ध करते की शरीरात दोष असू शकतो, पण मनाची उमेद असेल तर काहीही साध्य करता येते.

९. ऑलिम्पिकमध्ये खेळांची निवड कशी होते?

​प्रत्येक ऑलिम्पिकमध्ये नवीन खेळ जोडले जातात किंवा काही खेळ वगळले जातात. हे ठरवण्याचा अधिकार आंतरराष्ट्रीय ऑलिम्पिक समितीला (IOC) असतो.

​निवडीचे निकष:

• ​तो खेळ जागतिक स्तरावर लोकप्रिय असावा.
• ​तो खेळ किमान ७५ देशांत (पुरुषांसाठी) आणि ४० देशांत (महिलांसाठी) खेळला जावा.
• ​त्या खेळासाठी योग्य पायाभूत सुविधा उपलब्ध असाव्यात.

​परिणामी, अलीकडे स्केटबोर्डिंग, सर्फिंग आणि अगदी ब्रेकडान्सिंग यांसारख्या आधुनिक खेळांना स्थान मिळाले आहे. तथापि, क्रिकेटसारख्या लोकप्रिय खेळालाही आता २०२८ च्या लॉस एंजेलिस ऑलिम्पिकमध्ये स्थान मिळणार आहे. अखेर, यामुळे ऑलिम्पिकचा विस्तार अधिक व्यापक होत आहे.

१०. ऑलिम्पिकमधील महिलांचा सहभाग: संघर्षाचा प्रवास

​प्राचीन ऑलिम्पिकमध्ये महिलांना केवळ प्रवेशच निषिद्ध नव्हता, तर त्यांना प्रेक्षक म्हणून येण्याचीही परवानगी नव्हती. तथापि, आधुनिक ऑलिम्पिकच्या सुरुवातीला म्हणजे १८९६ मध्ये देखील महिलांना सहभागी करून घेण्यात आले नव्हते. पियरे डी कुबर्तिन यांचा असा समज होता की, महिलांचा सहभाग हा ‘अव्यवहार्य’ आणि ‘अयोग्य’ ठरेल.

​परिणामी, १९०० च्या पॅरिस ऑलिम्पिकमध्ये पहिल्यांदा २२ महिलांना टेनिस आणि गोल्फ यांसारख्या मोजक्या खेळांत प्रवेश मिळाला. ही संख्या अत्यंत कमी होती, कारण की एकूण खेळाडूंच्या तुलनेत हे प्रमाण केवळ २% होते. तथापि, ही एक ऐतिहासिक सुरुवात ठरली.

​दुसरीकडे, भारताच्या संदर्भात बोलायचे झाले तर, महिलांनी ऑलिम्पिकमध्ये आपला ठसा उशिरा पण अत्यंत प्रभावीपणे उमटवला. २००० च्या सिडनी ऑलिम्पिकमध्ये कर्णम मल्लेश्वरी यांनी वेटलिफ्टिंगमध्ये कांस्य पदक जिंकून भारताच्या पहिल्या महिला पदक विजेत्या होण्याचा मान मिळवला. अखेर, पी.व्ही. सिंधू, मेरी कोम आणि सायना नेहवाल यांसारख्या खेळाडूंनी आज ऑलिम्पिकमध्ये भारताची मान जगात उंचावली आहे.

११. ऑलिम्पिकमधील काळे अध्याय: वाद आणि राजकारण

​ऑलिम्पिकला शांततेचे प्रतीक मानले जात असले तरी, त्याचा इतिहास वादांपासून मुक्त नाही. कारण की, अनेक देशांनी आपल्या राजकीय ताकदीचे प्रदर्शन करण्यासाठी या मंचाचा वापर केला आहे.

​बर्लिन १९३६ आणि नाझी प्रचार:

१९३६ चे बर्लिन ऑलिम्पिक हे हिटलरने आपल्या नाझी विचारसरणीचा प्रसार करण्यासाठी वापरले होते. तथापि, कृष्णवर्णीय धावपटू जेसी ओवेन्स याने ४ सुवर्ण पदके जिंकून हिटलरचा ‘आर्यन श्रेष्ठत्वाचा’ दावा फोल ठरवला.

​म्युनिक १९७२ चा दहशतवादी हल्ला:

१९७२ च्या म्युनिक ऑलिम्पिकमध्ये इस्रायली खेळाडूंवर दहशतवादी हल्ला झाला, ज्यामुळे ऑलिम्पिकच्या इतिहासाला काळा डाग लागला. परिणामी, त्यानंतरच्या स्पर्धांमध्ये सुरक्षा व्यवस्था अत्यंत कडक करण्यात आली.

​तथापि, आधुनिक काळात ‘डोपिंग’ (Doping) हे सर्वात मोठे आव्हान बनले आहे. रशियासारख्या देशांवर सामूहिक बंदी घालण्यापर्यंतचे कठोर निर्णय आयओसीला घ्यावे लागले. अखेर, या वादांमुळे खेळाच्या स्वच्छ प्रतिमेला तडा जातो, पण तरीही ऑलिम्पिक आपली विश्वासार्हता टिकवून ठेवण्यासाठी सतत प्रयत्नशील असते.

१२. ऑलिम्पिक यजमानपदाचे अर्थकारण: फायदा की तोटा?

​ऑलिम्पिक आयोजित करणे हे कोणत्याही देशासाठी अभिमानाची गोष्ट असते. तथापि, यासाठी लागणारा खर्च हा अब्जावधी डॉलर्समध्ये असतो. कारण की, यजमान देशाला नवीन स्टेडियम्स, ऑलिम्पिक व्हिलेज आणि पायाभूत सुविधा उभ्या कराव्या लागतात.

​परिणामी, अनेकदा यजमान देश कर्जबाजारी होतात. उदाहरणार्थ, २००४ च्या अथेन्स ऑलिम्पिकमुळे ग्रीसच्या अर्थव्यवस्थेवर मोठा ताण आला होता. दुसरीकडे, काही देशांनी ऑलिम्पिकच्या माध्यमातून आपल्या पर्यटनाला मोठी चालना दिली आहे.

​त्याचप्रमाणे, डिजिटल प्रक्षेपणाचे हक्क (Broadcasting Rights) आणि जागतिक प्रायोजकत्व (Sponsorship) यामुळे आयओसीला मोठा महसूल मिळतो. तथापि, हा निधी जगभरातील क्रीडा विकासासाठी वापरला जातो. अखेर, ऑलिम्पिक आयोजित करणे ही आता केवळ क्रीडा स्पर्धा उरलेली नसून ती एक ‘ग्लोबल इकॉनॉमिक इव्हेंट’ बनली आहे.

१३. आधुनिक तंत्रज्ञान आणि ऑलिम्पिक

​आजचे ऑलिम्पिक हे पूर्णपणे हाय-टेक झाले आहे. सेकंदाच्या हजारव्या भागातील फरक मोजण्यासाठी ‘फोटो फिनिश’ तंत्रज्ञानाचा वापर केला जातो. कारण की, धावण्याच्या शर्यतीत डोळ्यांना न दिसणारा फरक देखील सुवर्ण आणि रौप्य पदकाचा निर्णय ठरवू शकतो.

​पोहण्याच्या शर्यतीत सेन्सर असलेले पॅड वापरले जातात, ज्यामुळे खेळाडूने भिंतीला स्पर्श करताच वेळ नोंदवली जाते. त्याचप्रमाणे, खेळाडूंसाठी बनवले जाणारे ‘अॅरोडायनॅमिक’ कपडे आणि शूज त्यांच्या कामगिरीत सुधारणा करण्यासाठी मदत करतात.

आंतरराष्ट्रीय ऑलिम्पिक समितीच्या (IOC) अधिकृत वेबसाईटवर खेळाडूंचे रेकॉर्ड्स पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा.

​दुसरीकडे, व्हीएआर (VAR) आणि रिप्ले तंत्रज्ञानामुळे पंचांच्या निर्णयांत अचूकता आली आहे. तथापि, तंत्रज्ञानाचा अतिवापर खेळाच्या नैसर्गिक स्वरूपाला हानी पोहोचवू नये, अशी भीती काही तज्ज्ञ व्यक्त करतात. अखेर, हे तंत्रज्ञान खेळाडूंना त्यांच्या क्षमतेच्या सर्वोच्च स्तरावर पोहोचण्यासाठी प्रेरणा देते.

ऑलिम्पिकचा इतिहास: वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

• ​प्रश्न १: ऑलिम्पिक खेळ दर चार वर्षांनीच का होतात? उत्तर: ही परंपरा प्राचीन ग्रीसपासून चालत आली आहे. ग्रीक लोक या चार वर्षांच्या कालावधीला ‘ऑलिम्पियाड’ म्हणत असत. म्हणूनच, आधुनिक काळातही ही परंपरा कायम ठेवण्यात आली आहे.
• ​प्रश्न २: ऑलिम्पिकमध्ये भारताला पहिले सुवर्ण पदक कोणाकडून मिळाले? उत्तर: भारताला पहिले वैयक्तिक सुवर्ण पदक २००८ च्या बीजिंग ऑलिम्पिकमध्ये नेमबाज अभिनव बिंद्रा याने मिळवून दिले. त्यापूर्वी भारतीय पुरुष हॉकी संघाने अनेक सुवर्ण पदके जिंकली होती.
• ​प्रश्न ३: ऑलिम्पिक मोटो ‘Citius, Altius, Fortius’ चा अर्थ काय? उत्तर: हा लॅटिन शब्द असून याचा अर्थ ‘Faster, Higher, Stronger’ (वेगवान, उच्च, सामर्थ्यवान) असा होतो. २०२१ मध्ये यात ‘Together’ (एकत्र) हा शब्दही जोडण्यात आला.
• ​प्रश्न ४: सर्वात जास्त ऑलिम्पिक पदके कोणत्या खेळाडूच्या नावावर आहेत? उत्तर: अमेरिकेचा पोहणारा (Swimmer) मायकेल फेल्प्स याच्या नावावर २८ ऑलिम्पिक पदके आहेत, ज्यामध्ये २३ सुवर्ण पदकांचा समावेश आहे.
• ​प्रश्न ५: २०२८ चे ऑलिम्पिक कोठे होणार आहे? उत्तर: २०२८ चे उन्हाळी ऑलिम्पिक अमेरिकेतील लॉस एंजेलिस (Los Angeles) शहरात आयोजित केले जाणार आहे, ज्यामध्ये क्रिकेटचाही समावेश असेल.

निष्कर्ष: भविष्यातील ऑलिम्पिक आणि भारताचे स्वप्न

​ऑलिम्पिकचा इतिहास हा केवळ विजयाचा इतिहास नाही, तर तो पराभवानंतर पुन्हा उभं राहण्याचा आणि मानवी सीमा ओलांडण्याचा इतिहास आहे. प्राचीन ऑलिंपियाच्या मातीतून सुरू झालेला हा प्रवास आज मानवाच्या प्रगतीचे प्रतीक बनला आहे. कारण की, ऑलिम्पिकने जगाला हे दाखवून दिले आहे की, आपण जेव्हा एकत्र येतो तेव्हा आपण किती महान गोष्टी साध्य करू शकतो.

​भारतासाठी देखील आता वेळ बदलली आहे. आता आपण केवळ सहभागासाठी नाही, तर पदकांसाठी आणि यजमानपदासाठी देखील सज्ज होत आहोत. २०२४ च्या पॅरिस ऑलिम्पिकनंतर आता भारताचे लक्ष २०३६ चे ऑलिम्पिक भारतात आयोजित करण्यावर आहे. अखेर, जेव्हा ऑलिम्पिकची मशाल भारतात येईल, तेव्हा तो भारताच्या क्रीडा इतिहासातील सर्वात मोठा क्षण असेल.

तथापि, तोपर्यंत आपण आपल्या खेळाडूंना पाठिंबा देणे आणि खेळाची संस्कृती घराघरात रुजवणे गरजेचे आहे. Mywebstories.com च्या माध्यमातून आमचा हाच प्रयत्न आहे की, तुम्हाला अशा महान जागतिक उपक्रमांची सखोल माहिती मिळावी.

आता तुमची पाळी!

​तुम्हाला ऑलिम्पिकमधील कोणता खेळ सर्वात जास्त आवडतो? आणि तुमच्या मते भारतासाठी पुढील सुवर्ण पदक कोण जिंकू शकेल? तुमचे मत खालील कमेंट बॉक्समध्ये (Comment Box) नक्की कळवा!

जर हा लेख तुम्हाला प्रेरणादायी वाटला असेल, तर तुमच्या शालेय मित्रांना आणि खेळाडूंना हा लेख व्हॉट्सॲपवर नक्की शेअर करा! कारण की, माहितीचा प्रसार हाच खेळाच्या विकासाचा पाया आहे.