शिक्षण

“डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांचा प्रेरक जीवनप्रवास, महाडचा सत्याग्रह, काळाराम मंदिर प्रवेश आणि भारतीय राज्यघटनेची निर्मिती यावर या लेखात सविस्तर प्रकाश टाकला आहे. दलितांचे कैवारी आणि आधुनिक भारताचे निर्माते बाबासाहेबांचे कार्य जाणून घेण्यासाठी हा लेख नक्की वाचा.”

प्रास्ताविक : “मी हिंदू म्हणून जन्मलो असलो तरी हिंदू म्हणून मरणार नाही,” ही गर्जना म्हणजे भारतीय सामाजिक इतिहासातील एक असा प्रस्फोट होता, ज्याने हजारो वर्षांच्या गुलामगिरीच्या साखळदंडात अडकलेल्या समाजाला मुक्ततेचा मार्ग दाखवला. १३ ऑक्टोबर १९३५ रोजी नाशिक जिल्ह्यातील येवला येथे डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांनी दिलेली ही घोषणा केवळ भावनिक नव्हती, तर ती अत्यंत विचारपूर्वक घेतलेला एक

प्रास्ताविक : “मराठा तितुका मेळवावा, महाराष्ट्र धर्म वाढवावा…” हे समर्थ रामदास स्वामींचे वचन सत्यात उतरवण्यासाठी ज्या माऊलीने आपले संपूर्ण आयुष्य खर्ची घातले, त्या म्हणजे स्वराज्यजननी राजमाता जिजाऊ. इतिहासात अनेक राजे झाले, अनेक योद्धे झाले; पण एका राजाला घडवणारी, त्याला नीतिमत्ता, शौर्य आणि न्यायप्रियतेचे बाळकडू पाजणारी माता विरळाच! जिजाऊ केवळ छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या माता नव्हत्या, तर

प्रास्ताविक : ​”प्रतिपच्चंद्रलेखेव वर्धिष्णुर्विश्ववंदिता शाहसूनोः शिवस्यैषा मुद्रा भद्राय राजते।” हे केवळ राजमुद्रेवरील शब्द नाहीत, तर एका सुवर्णयुगाची नांदी होती. ज्या काळात रयतेवर अन्याय होत होता, आया-बहिणींची अब्रू सुरक्षित नव्हती आणि धर्मावर संकट होते, अशा अंधकारमय काळात सह्याद्रीच्या कुशीत एक तेज चमकले – ते म्हणजे ‘शिवराय’. छत्रपती शिवाजी महाराज हे केवळ एक योद्धे किंवा राजा नव्हते,

प्रास्ताविक आज जेव्हा एखादी मुलगी हातात पुस्तक घेऊन शाळेत जाते किंवा एखादी महिला मोठ्या पदावर कार्यरत असते, तेव्हा त्या यशाच्या मागे एका महान स्त्रीचा संघर्ष उभा असतो. तो चेहरा म्हणजे क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले. ज्या काळात स्त्रियांनी उंबरठा ओलांडणे हे पाप मानले जात होते, त्या काळात दगडाधोंड्यांचा मारा सोसून शिक्षणाची गंगा घराघरात पोहोचवण्याचे काम सावित्रीमाईंनी केले.